Nerelisin diye sorarlar?
“Oralıyım” der geçerim,
…değilim.
"Oralı değilim" artık hayata.
…Çünkü seni tanıdım.…
Nerelisin diye sorarlar?
“Oralıyım” der geçerim,
…değilim.
"Oralı değilim" artık hayata.
…Çünkü seni tanıdım.…
Uykumun öncesi ve sonrasında zaten yanımdasın,
ama ben senin o uykunun tam ortasındayken
karşıma çıkmalarını seviyorum.
(...)…
Dudakların gözlerindeydi,
Mırıldanış gibiydi bakışların.
O gözlerin puslu titreyişlerini,
bir ben okudum,
uzağından, yan masadan.…
Bir şey yazarken sana,
nasıl da titriyor içim.
Baksan, "öylesine şiir" falan dersin.
Ah be canımın içi,
kelimelerin nefesi yok ki;…
Yaşadığını sanıyorsun ya!
Ah işte ona yanıyorum.
Hadi ben ona yanıyorum diyeyim.
Hicivden işte..
Ya sen?
Alev alev yanıyorsun,…
Yarı yarıya acıyoruz her ayrılıkta…
Birbirimizden yırtılıyoruz adeta.
Hem de öyle bir acıyor ki o an.…
Masraflı iş be şiir yazmak,
iki şiir için bir rakı yakacaksın.
…
Satsan rakı parası çıkmaz,
Rakı yok dersen,
Bir kadın bulacaksın.…
Ne halt etmeye içimi buruşturuyorsun!?
Kendimi, oraya not alıyorum ben!
Ne yapayım şimdi?
Kendimi sana mı yazayım!?
Bak!
…
Ben kendimi döke saça anlatırım..
Öyle ki; Ortalığı “ben” götürür…
Üstün başın batar, “bana” bulaşırsın..
Konuşturma o yüzden beni……
Birazım o’na,
birazım buna..
Geriye kalan, bir “kendim” işte..
O da tüm kalanıyla sana.
Olur da artarsam kendimden,…
Bir sofradaki her tabaktan bir kaşık,
bir boş tabağı daha doldurur.
Bir kaşık bir kaşık dolan tabak,
bir açı doyurur.
O tabağı dolduran,…
Yaslamışım kafamı,
yağmurdan puslanmış,
damlalara karışmış pencereme,
öylesine dalıp gitmişim,
mavimsi-gri günbatımına……
Bu sefer pencereyi
bir başka türlü aç.
Rüzgar değil de, hayat essin bu sefer içeri.
Kimsenin göremediği,
küçük şeyler konsun omuzuna,…
Yavaş yavaş rafine edeceğim insanı.
Sabırla, konuşa konuşa,
dinleye dinleye,
yapıp gösterene kadar.
Her bir yıla ayrı imbikten geçirip…
Ahşap masa yerine, çivisi çıkmış adi plastikten bir masa.
Dirseğin bile durmaz üstünde,
sessizlik istersin o gıcırdar.…
Antrenmanlıyım ben,
o kadar ki;
kimse, daha çabuk turlayamıyor beni benim gibi.
Sen bile kendi içimde,
geride bir yerde kalırsın
El alışkanlığı değil
Ruh alışkanlığı mirim bu.
Kemanın yayına,
Kalemin ucuna,
Fırçanın sapına,
Mermerin çekicine,
Okuyanın diline,…
Aynı ruh halinde değiliz, biliyorum.
Belki benimki önde biraz,
seninki de benden yukarıda.
Aynı manzarayı göremiyor içimiz.…
Aklımın arkasında saklanan,
“içimdeki çocuktur” ruhum.
Bana sıkıca tutunurken,
meraklı ve tedirgin,
bacaklarımın arasından,…
Rüzgar olmak başka bir şey olmalı.
...
Alabildiğince süzülebilmenin eşsizliği.
...
Küçük oyuncak kayıkları itercesine,…