izlemek bir çınarın altında,
Nazım'ın vişne reçeline benzettiği
gün batımı güneşini.
Ama seni bir günbatımına benzetemem.
Çünkü sen;
batan değil, içime doğan,
giden değil, başıma gelen,
başımdan gitmeyen,
gözümün dengi,
gönlümün rengi,
batışındaki gidiş başlangıç,
o başlangıcı sonsuzluk,
turuncun çınar heybeti.
İzlerken seni,
Yaslandığım, avucuma
denk gelen o toprak; kalbindir.
O kalbin toprağı öyle ki,
ondan gelip, ona gidilir.
Yayın tarihi: 14.07.2026