...
Alabildiğince süzülebilmenin eşsizliği.
...
Küçük oyuncak kayıkları itercesine,
Yelkenleri doldurup geçmek.
Dağa, taşa, suya, ağaca dokunmak.
Yükselmek,
yükselmek,
yükselmek
Ve alçalıp gerisin geriye toprağa çarpmak.
Kapı eşiklerinden ıslık çalarak geçip,
bundan korkanlara gülmek.
...
Ve birden, belki de bir yerde sana rastlamak.
Dalgın gözlerin, puslu bakışlarından geçip,
usulca seni okşamak.
Saçlarında dolanmak.
Ve bir nefesinde sana karışmak.
İçindeki özlemi,
o özlemin kaynağında görüp,
yine bir nefeste senden kaçmak..
...Ah işte Rüzgar olmak çok başka bir şey olmalı.
Ruhumun Bağ Bozumu, 2016, s. 101
Yayın tarihi: 22.07.2014
