Elin ayası gözdür,
Saplarsın bıçağı,
Elin kör olur..
Ne vakit sever,
…Sever de, kızarsın.
“Elinin körü” dersin bana
Elime değildir,…
Elin ayası gözdür,
Saplarsın bıçağı,
Elin kör olur..
Ne vakit sever,
…Sever de, kızarsın.
“Elinin körü” dersin bana
Elime değildir,…
Omuzuna bir güvercin,
omuzuna bir serçe konana kadar
kendim değilim.
Kendim dediğime insan deniyorsa hele:
Hiç!
Avucumdaki buğdaya değil,…
Osman’ı hatırladım.
Beni mi andı nedir?
Adanalı Osman,
Komünist Osman,
Mühendis Osman,
Mağrur fukara, Osman,
Dost Osman, can Osman.…
"40′ıma bastım." yazmışın ya?
Ne varmış yaşında?
Bir Gülfidan tanırım ben,
Hala 16′sında.
Nehrin kenarında boyun eğmiş ağaç!
Toprağını tırmalıyor su.
Senin tırnaklarından kuvvetlidir akışı.…
Gönlünün gönderinde ki bayrağı yarıya indirmiş,
boynu bükük,
üzgün insanların arasında yürüdüm bütün gün.…
Çelik gibi adama,
Ateş gibi ateş lazım ki erisin,
eriyip dövülsün örslerde.
Bir yudum su katılsın,
Dövülsün çekiçlerde, iyice güçlensin.…
Adamız, çok adamız hem de.
Memleketin her yeri adam.
İnşaat gibi kabasından,
kaba güçten bir dolu adam.
Köşeli adam dolu sağ sol.…
Senin uykun karanlığa düşmez.
Ayaktadır her vakit.
O güzel gözlerin geceye açık,
uykusuzluğun adımlarını sayar.…
Bir ağaç kadar güzel olsan keşke...
Makyajsız, onun gibi.
Kışın kuru ayazında,
Tek rengin kaldığında bile,
baksam sana…
Hayat mücadele etmekti.
Gerekirse bu mücadele için ölebilmenin ta kendisiydi,
hepimiz ölebilme adına yaşıyor gibiydik Hayatı.
..…
Bir ses et dediler.
Tamam ama, sessizim ben,
Akçağacım dedim.
Güldü beni bilenler.
Biri geldi,
Kanadımdan kesti.
Bir gövde yaptı.…
Yanyana mı olmalı mıydık? Diye düşündüm,
Tam da şimdi.
Çünkü, yarınsız olduğumu düşüneli beri,
çok "dün" bıraktım geride ben .
...…
Alelacele hazırlan hep,
Panik yap,
geç kal bir yerlere.
Yürürken sekerek giy o güzelim ayaklarına,
O zarif topuklu ayakkabılarını.…
Alışılır bensizliğe,
Alışılır sensziliğe
....
Unutmaya....
ona alışılmaz.
Biri sen yakar bir yerde,
benim burnumda Sen,…
İnsan dediğin,
En kötü iki oda bir salon yuva.
Misafirleri derlitoplu tek bir odasında.
"Ya Ben?" Deme!
Al şu anahtarlarımı.…
Ankara’nın soğuğundandır sevdiğim,
Kuru günaydının,
çatlamış sesin,
buz mavisi tebessümün.
puslu bulanık nefesin.
…
Endişelenme, alışırsın.…
Affetmek için unutmak gerek.
Nerede bende o unutmanın erdemi.
Sen affetim sanıyorsun.…
At içine, at içine
Yaz bir güzel,
Koy bir küçük şişeye
At içine
Okyanus gibi gönlüne.
Nasıl olsa senden geçecek biri…
Her canlının,
sıcağa yolculuğu gibi,
sendeki ateşe yolculuğum benim.
Sen; içinden, alev alev,
Bense, dışımdan, yanıyoruz.…