Makyajsız, onun gibi.
Kışın kuru ayazında,
Tek rengin kaldığında bile,
baksam sana
Sana baksam bir camdan
baharını beklesem.
Hani rengine sarıldığım,
başdöndüren kokuna kapadığım gözlerimi
yeşiline faltaşı gibi açtığım,
o yazına kavuşsam.
Gölgene sarılsam susuz güneşlerde,
Meyvene tırmansam.
Bir ağaç kadar güzel olsan keşke.
Dört mevsimiminde hep sen olsan.
Ölsem,
Köklerine gömülsem,
eriyen bedenimle sana karışsam
doyamadığım meyven olsam.
O meyvende sen gibi tat olsam.
Bir ağaç kadar güzel,
onun kadar saf olsan keşke.
O zaman kuru toprak olmak var ya
bu kadar dert olmazdı işte.
Ruhumun Bağ Bozumu, 2016, s. 113
Yayın tarihi: 28.06.2014
