Bahadır Üge
Kuş gibi çocuklar Fotoğraf kaynağı: Charles J. Sharp, CC BY-SA 4.0

Kuş gibi çocuklar

Ellerini, yukarı, rüzgara açıp kanatlanacakken çocuklar;
Rüzgarla değil,
   insanla karşılaştılar.
...
Ellerini iki yana,
   yukarı,
   insana açtılar.
Bir kuş gibi sınırları düşünmemek mi?
...
Hayır!
Ölmemek adına insana kaldırdılar parmaktan kanatlarını.

Merhameti buyuran Tanrıya,
O Tanrıya inanan merhametsizlerin
kurşunlarıyla vuruldular.
Eti yenmez, ölüsü tat vermez o çocuklar.

Parmaklarıyla sınırlar çizdi kendini insan sananlar.
Sınırların dışındakileri,
kendilerinden değil diye
çocuktan saymadılar.
Sayısızca, hayasızca onları vurdular.

Bir sınıra çizdikleri ufacık dairelerde,
bir sonsuz tanrıya inandılar...

Bizler ki;
Her gün,
kuru kanı emmiş kara toprağın üstündeki çocuk gülücüklerine basıyoruz..
Gerçeğimizi görmüyoruz.

Yayın tarihi: 21.09.2016