Bahadır Üge
Sakar Fotoğraf kaynağı: Henry Joseph Whitlock / Adam Cuerden, Public domain

Sakar

Kendini yaralama uzmanıyım ben.
Kendine sakar.
Uzak sevgilinin bir fotoğrafında ki tebessümüyle
Sarılamadığım, küs bir dostun keskin kollarıyla.
Susmuş odamda yankılanan çocuk kahkahalarının sesi,
İsimini unuttuğum gençlik dostlarımın,
zihnimi karıştıran, o anımsayamadığım
jilet gibi isimleriyle yaralıyorum kendimi.
Evet evet, kendini yaralama uzmanıyım ben!
Kendine sakarım!
Kendine düşen,
kendine burkulmuş.
...
Bu gönül, nasıl sakat kalmadı ya buncası sakarlığıma?
Bu her yanı keskin hayatıma.
...
Ah bir de pamuksu geceye yalnızlık bastırıp da,
yaramı iyice dağlamasam, sabaha bir şeyim kalmaz ya.

Ruhumun Bağ Bozumu, 2016, s. 32
Yayın tarihi: 20.02.2015