bir yanım İstanbul'u düşünür.
Galata’nın balıkçılarında ki torikleri,
üstüne asfalt çekilmiş, arnavut kaldırımlarını görürüm,
dalıp gidip.
Ortaköy’den ayağım boğaza değer,
Çamlıca’da gazoz içer,
Kanlıca’da yoğurt yerim.
Dar sokaklarında, Osmanlı’dan kalma,
kırılmış çeşmelerin akmayan suların içerim,
kana kana.
(...)
Şair esaretten özler onu,
gidemez.
ben kendim, kendimi esir eder,
gidemem bir türlü.
Derin bir iç çeker, şair gibi,
“anasını satayım! orada olsaydım” Derim.
Sessiz,
usulca.
Kendime duyurmadan,
Sonra.
Sonra, devam ederim kaldığım yerden
Az evvelimin biraz sonrası, 2013, s. 116
Yayın tarihi: 25.01.2012
