Bahadır Üge
Karabaş Fotoğraf kaynağı: Nizzan Cohen, CC BY 4.0

Karabaş

Çocuktum, sokakta,
Bir köpeğim oldu,
(...)
Annem kızdı.
(...)
Arkadaşım dedim,
ısırmaz dedim,
tam annem pes etti,
mahalle kızdı,
(...)
Anneler arkadaşlarımı aldı,
arkadaşlar plastik toplarını.
Direndim, köpeğim dedim,
“iyidir, bak ısırmaz” dedim,
Babam kızdı.

O da kızınca,
“yalnız kaldım” Dedim,
adam kalmadı ama,
benim caaanım köpeğim kaldı.
(...)
Vurdular onu da bir gün
İşte o gün
O gün bugündür,
Kimsem kalmadı.

Az evvelimin biraz sonrası, 2013, s. 100
Yayın tarihi: 15.05.2012