(...)
Her şeye sahip olduğun halde,
yine de yakaran biri gibi oluyor ya insan.
Hani söylüyor, istiyor,
"olsun" Diye bekliyor ya.
(...)
Kimseye çaktırmadan eğilip,
başını umutla göklere kaldırıp,
ateş gibi “imkansızına” bakıyor ya,
Öyle bir şey işte seni istemek,
o an için işte,
o an tam da aynen öyle,
Tanrıyı yanımda istemek gibi,
O’nu gerçekten görebilmek gibi,
kalan umudun ta kendisi gibi.
Senin bilmedğin,
Benim, asla sana söylemeyeceğim gibi.
Az evvelimin biraz sonrası, 2013, s. 82
Yayın tarihi: 04.12.2012
