Bahadır Üge
Kronik İnsan Fotoğraf kaynağı: Tim Sheerman-Chase, CC BY 2.0

Kronik İnsan

Hani sokakta yürürken birden, ansızın için buruluyor, hastalandım sanıyorsun ya.
Hani sonra geldiği gibi geçiveriyor sızı.
Hele bu ara sıkça oluyor ya bu.
(...)
Endişelenme birseyin yok aslında.
Havaya karışmış ölü çocukların acısından geçiyorsun.
Ondan kesiliveriyor nefesin.
Alışmak lazım buna.
Çünkü ne ilacı var ne de tedavisi.
Kronik İnsan oluyorsun.
Bir ömür,
her adımda,
her yolda, bu yüzden ara ara hep sıkışacak o güzelim gönlün

Ruhumun Bağ Bozumu, 2016, s. 125
Yayın tarihi: 01.06.2014