Bahadır Üge
Gizli saklı Fotoğraf kaynağı: Charlie Marshall, CC BY 2.0

Gizli saklı

Söyleyemiyorum.
Saklıyorum.
Nefesimi bile tutuyorum ki
sesim, düşüncelerim kaçar da biri duyar diye.

Burada olmadığımı,
Bu sandalyede oturmadığımı,
Pusa sise karışmış Kasım serinliğinde
İyice sararmış o yaprakların üstüne yattığımı,
Ellerim ensemde,
Yüzümde tebessümle
tependeki ağacın arasından
gökyüzüne baktığımı
Nasıl söylerim ki herkese.
…
Hele ki birde
Göğsümde seninleysem,
kalan yapraklara bakıp,
“Düşüyor düşmüyor” oynamayı,
Ya da aşağı süzülen her yaprak için
sana mı yoksa bana mı gelecek diye dilek tutmamızı.
…
Anlatamam, söyleyemem ki.
…
Bir tek sen biliyorsun işte.
Oldu oldu.
Olmadı bir başka sonbaharda,
Ekim olur belki de kasım.
Kimseye söylemeden
Seslenmeden,
o ağacın altına,
o yapraklardan yatağımıza,
gelsene.

Ruhumun Bağ Bozumu, 2016, s. 199
Yayın tarihi: 05.11.2013