Denizlerine özlemli, karaya vurmuş bir martı.
Öyle de geçecek, hep susamış ömrü.
Şu bozkırın her şeyi oluyor da,
martısı neden olmasın?
Kanadının onun rengince sarardığına bakmayacaksın.
Gözleri hala, tutkusunun mavisini seçiyor.
Diğerleri bakarken ona, yukarı,
Sararmış bir kanatlı görüyor.
Onunsa yukarı bakışı,
Özlemini görüyor,
maviyi, denizini, sevgiliyi.
Öylesi kuş ki bozkırın martısı
uçarken tutsak,
yaşarken tutksak.
Yayın tarihi: 16.03.2017
