kokusu da yalanmış.
Bir dost muhabbeti,
bir yalnızlık ısıtırmış şarabı.
Ya o yalnızlık,
ya dostların kokusu, tarçına bulanır
ısınmış şarabın, bir baş döndürücü tarçının,
kendisi olurmuş.
Bunları bulamayanlarsa,
ısıtır şarabı kalabalıklarında,
tarçın katarmış.
Bir şeye benzemeyen, o acayip,
bir tuhaf,
tahammülden uzak
kokularını bastırmak adına.
Az evvelimin biraz sonrası, 2013, s. 118
Yayın tarihi: 31.01.2012
