Doğar doğmaz bir İskelet anahtar tutuşturuluyor elimize, bir de iki kapı konuyor önümüze.
Bilemiyoruz. Birinden girip arkasındaki tüm kapılardan elimizde ki o anahtarla geçiyoruz. Başta hangi kapıya denk gelirsek ondan devam ediyoruz hayata.
Biri iyiliğin sonsuzluğuna açılıyor o kapıların, diğeri ise kötülüğün.
Hangisinden girdiysek vazgeçmiyor bir solukta ondan devam ediyor, yaptığımız seçimin labirentinden geri dönme şansını bulamadan kendi ufkumuzda.kayboluyoruz.
