Ne desem, boşluğa düşüyor.
Ne yazık ki, kelimelerin, bütünleşik anlamı değil, sözçekimiyle iyice ağırlaşıp, parçalanmış anlamsızlıkla vuruluyor olmaları canlarını yakıyor insanların.
Boyuna o boşluktakilerin zihnine çakılıyor sözler.
Neyi denersem deneyeyim, ruhumun nefesinden çıkan sözler, boşluğun karşı kıyısındaki insanlara bir türlü ulaşamıyor.
Ya ifademin yayı gergin değil, ya da kelimeler bir ok'a dönüşemiyor.
İkisinden birinin gücü bir türlü boşluğun ötesine geçemiyor.
