Bahadır Üge
Nesil Fotoğraf kaynağı: Kirill Ulyanov, CC BY-SA 3.0

Nesil

Bir nesil çekilir,
bir diğeri kalan boşluğa gelir.

Çocuk, Baba,
Baba, Melek olur..

Ruh; kuş, beden; taş olur.

Seni sen yapan;
Avucunda bir tutam toprak olur.

Küçük elleri tutan koca eller kaybolur
Sesler duyulmaz olur.

Çınar devrilir,
gölgen kaybolur,
O zaman yanarsın
...
Sen gidene bakarsın,
Kalanların da sana artık
...
"Ben de babayım" dersin,
Öyle bilir, öyle zannerdersin
...

Gün gelir
Baba gider
Sana bir miras bırakır,
İşte o zaman,
alır o mirası,
gerçekten "Baba" olursun.

Az evvelimin biraz sonrası, 2013, s. 16
Yayın tarihi: 17.05.2013

Bu şiir, değerli Babasını bugün kaybeden çok değerli İzzet abime atfedilmiştir.
Babasına Allah'tan rahmet ailesine başsağlığı diliyorum.

Ve tüm o ve benim gibi babasını kaybeden herkese de.

Kitabım Rahmetli Babam Enis Bülent Üge'ye atfendir ve girizgahında ki cümle onadır.

"Hiç bir özlem, onu çok severken soğuyan ölü birinin sıcaklığına duyulan özlem kadar büyük değildir"