Dağların yeşilinin, havasının
Deniz kenarlarının keskin kokusunun
Güzelim gök yüzünün hiç bir suçu yoktu.
Ah o çoğu yere, kendimin yanında gelen o hüzün yok mu?
Pencerelerimin manzarasına kalın perdeler çeken o hüzün.
Ne olduysa bana, hepsi onun nemli teninden.
Islak gözlerinden.
Yoksa başka hiçbir şeyin suçu yoktu.
Ruhumun Bağ Bozumu, 2016, s. 70
Yayın tarihi: 06.11.2014
